xises's profileXISES BLOGPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
MI PEQUEÑO CALVARIO.Hola, no son ni las 5 de la mañana y ya no puedo mas, hace semanas que no puedo dormir, pero después de dos semanas de la operación sigo pasando mi calvario particular, no se lo deseo a nadie este dolor que me invade por dentro del brazo y que no me permite ni dormir, no se que habré echo mal en esta vida para tener que pasar por esto, pero la verdad que no se lo desearia ni al peor de mis enemigos, para que os hagais una idea del dolor que tengo dentro de mi brazo, un dolor desgarrador, que esta haciendo, que pase muchas noches casi sin dormir con lo que hace que se me agudice la agonia y mal estar de mi situación. Tengo que agradecer a mi blog , que hace que estas horas casi inexistentes para el resto del mundo, sean mas amenas y pasen mas ágiles de lo que seria estar sentado en una silla, esperando que el mundo se activara poco a poco, aquí me dejo llevar por mis pasiones y sentimientos y me evado de mi situción personal, aunque tambien tengo que decir que me esta costando mucho no venirme abajo, porque paso momentos muy malos, sobretodo cuando tu dia es de 24 horas como aquel que dice, no pasa la noche por mi vida en estos momentos, hoy a las 12.00 tengo radiografias y visita con el medico que me operó , no se que me dirá sólo tengo la esperanza que en breve mi vida de un giro a mejor, y tan solo pueda empezar a dormir un poco bien, no pido mucho solo dormir bien, y muchos direis pero si dormir es una perdida de tiempo, pués os puedo asegurar que cuando llevas tiempo en vela, casi sin pegar ojo, dormir bien es una de las cosas mas bonitas que hay en esta vida. VIENTO DEL SUR.viento del sur, has llegado a mi vida, una brisa fresca y dulce que me acaricia cada dia por la mañana, despertandome dia a dia de mis mas dolorsos sueños y acariciandome mi cuerpo con tu fria pero dulce brisa andaluza. viento del sur, que me abres cada dia los ojos esperando que pase un buen dia, tu me acompañas allá donde voy acariciandome mi piel con la mejor de tus caricias, me envuelves y me proteges con tus mejores galas porque tus rafagas de aire puro son como un traje a mi medida, tu tacto es suave tu olor es a rosas y tu brisa me dibuja una silueta bella y hermosa en las nubes rojizas por el sol que guardo con mucho cariño en un rinconcito de mi corazon. Viento del sur, intento acariciarte e igual que agua se me escapa entre las manos, intento abrazarte y solo abrazo tu olor , ese olor a rosas frescas que llevas impregnado en tu piel, y que tu brisa me acerca cada dia para despertarme de mis mas dolorosos sueños , endulzandome así , mi despertar para el resto del dia. UNA DE CUENTOCuenta la leyenda que una vez se reunieron en la Tierra, todos los sentimientos y cualidades de los hombres. Cuando el Aburrimiento había bostezado por tercera vez, la Locura, como siempre tan loca, les propuso: - "¿Jugamos al escondite?". La Intriga levantó la cara intrigada y la Curiosidad sin poder contenerse, preguntó: - "¿El escondite? ¿Y cómo es eso?". - "Es un juego"- explicó la Locura-, "en el que yo me tapo la cara y comienzo a contar desde uno hasta un millón, mientras ustedes se esconden y, cuando yo haya terminado de contar, el primero de ustedes al que encuentre, ocupará mi lugar para continuar el juego". El Entusiasmo se halló secundado por la Euforia. La Alegría dio tantos saltos que terminó por convencer a la Duda, e incluso a la Apatía, a la que nunca le interesaba nada. Pero no todos quisieron participar. La Verdad prefirió no esconderse, ¿para qué?, si al final siempre le hallaban y la Soberbia opinó que era un juego muy tonto (en el fondo, lo que le molestaba era que la idea no había sido suya) y la Cobardía prefirió no arriesgarse... Uno, dos, tres... comenzó a contar la Locura. La primera en esconderse fue la Pereza, que, como siempre, se dejó caer tras la primera piedra del camino. La Fe subió al cielo, y la Envidia se escondió tras la sombra del Triunfo, que con su propio esfuerzo había logrado subir a la copa del árbol más alto. La Generosidad casi no alcanzaba a esconderse; cada sitio que hallaba le parecía maravilloso para alguno de sus amigos: ¿Qué sí un lago cristalino?... ¡Ay, ideal para la Belleza! ¿Qué sí la rendija de un árbol?... ¡Perfecto para la Timidez! ¿Qué sí el vuelo de una mariposa?... ¡Lo mejor para la Voluptuosidad! ¿Qué sí una ráfaga de viento?... ¡Magnífico para la Libertad! Así que terminó por ocultarse en un rayito de Sol. El Egoísmo, en cambio, encontró un sitio muy bueno desde el principio, ventilado, cómodo... eso sí, sólo para él. La Mentira se escondió en el fondo de los océanos (¡mentira!, en realidad se escondió detrás del arco iris), y la Pasión y el Deseo en el centro de los volcanes, y el Olvido... ¡se me olvidó donde se escondió!... pero no es lo importante. Cuando la Locura contaba 999999, el Amor aún no había encontrado sitio para esconderse, pues todo se encontraba ocupado, hasta que divisó un rosal y enternecido, decidió esconderse entre sus flores. - "¡Un millón!"-, contó la Locura y comenzó a buscar. La primera en aparecer fue la Pereza, sólo a tres pasos de la piedra. Después escuchó a la Fe, discutiendo con Dios en el cielo sobre zoología. A la Pasión y al Deseo los sintió en el vibrar de los volcanes. En un descuido encontró a la Envidia, y claro, pudo deducir donde estaba el Triunfo. Al Egoísmo no tuvo ni que buscarlo; él solito salió desesperado de su escondite que había resultado ser un nido de avispas. De tanto caminar sintió sed y al acercarse al lago, descubrió a la Belleza. Y con la Duda resultó más fácil todavía, pues la encontró sentada sobre una cerca sin decidir aún en que lado esconderse. Así fue encontrando a todos. El Talento entre la hierba fresca, la Angustia en una oscura cueva, la Mentira detrás del arco iris... (¡mentira, sí ella estaba en el fondo del océano!), y hasta el Olvido, al que ya se le había olvidado que estaba jugando al escondite. Pero sólo el Amor no aparecía por ningún sitio. La Locura buscó detrás de cada árbol, bajo cada arroyuelo del planeta, en la cima de las montañas y, cuando estaba apunto de darse por vencida, la Envidia le dijo que el Amor estaba tras aquel rosal... Y tomó una horquilla y comenzó a mover las ramas, cuando de pronto, un doloroso grito se escuchó. Las espinas habían herido en los ojos al Amor, la Locura no sabía que hacer para disculparse; lloró, rogó, imploró, pidió perdón, y hasta prometió ser su lazarillo. Desde entonces, desde que por primera vez se jugó al escondite en la Tierra, el Amor es ciego y la Locura siempre, siempre, le acompaña. Te atreves a compartir esta locura conmigo?
SENTIMIENTOS DE UN NAVEGANTE......Se que la vida me va acumulando sentimientos que va desordenando mi mente, que no puedo detener todo lo que yo siento y se que no me es facil poder cambiar cuando mi corazon hace fuerza y aprieta mis sentimientos , no me importa quien yo soy si no lo que yo siento y ahora se que esto no lo puedo cambiar, porque es equivocado , si sentir es tan normal porque la gente puede juzgar lo que no hace ningún mal, no quiero perder ni un momento ni quiero parar lo que yo siento.
Se que es una tortura vivir con engaño, dejo despertar mi interior y l´universo resta abierto aun mundo transparente, se que la vida me va pasando y lo que pierdo nunca volvera, no pienso mas , no me importa quien soy solo lo que yo siento. Se que no lo podre cambiar la vida me va pasando , pensando en lo que dirán y aunque me cuesta mas me confesaré como soy, no espero ni un momento mas para poder confesar lo que siento, aunque me cueste no espero ni un momento ni intento parar lo que siento.
Ahora se que no puedo vivir la vida a contratiempo , no puedo imaginar pasar el tiempo con nadie mas, dejame ser para tí un deseo, una virtud, todo el tiempo que he perdido lo recupero cuando estoy contigo, dejame redimir los pecados que no te puedo decir, ahora se que no hay nada si no te tengo a mi lado . Dime tal como eres !! que ahora tengo el mundo entero para entregartelo a ti, no me cansaré de estar contigo, no se si soy lo que tu quieres , pero se que te lo doy todo, ahora ya no puedo coninuar si no te tengo a mi lado, Mañana, mañana , no hay mañana si tu te vas..... EL ESFUERZO MERECIO LA PENABuenas noches, son la 1,15 h de la noche y estoy feliz, porque por fin este ricon va cogiendo forma, ha sido en poco tiempo, pero me ha costado muchas horas ponerlo todo en su sitio , creando este espacio a mi gusto, me siento orgulloso de empezar esta nueva aventura, de compartir estos momentos sinceros con todos vosotros, y sobretodo conmigo mismo, retomando el tema del esfuerzo, es cierto que todo en la vida requiere un esfuerzo pero tambien es verdad que todo es fuerzo tiene su recompensa y que mejor recompensa que poder expresar en palabras mis alegrias y mis penas con vosotros, es una forma de descargar todo las cosas que se van acomulando dentro de uno y que a veces no encuentras ni la persona ni el momento para poder desahogarte y vas acomulando en tu interior un puñado de cosas que te gustaria gritarlas al viento o sin mas expulsarlas fuera de ti, os puedo asegurar que la ligereza y la sensacion de bien estar que experimenta uno cuando puede contar sus cosas sin miedo a nada es increible, es una forma de vaciar esa mochila imaginaria que llevamos en la espalda que si no la vaciamos, nos va pesando cada dia mas, yo he encontrado mi forma de vaciarla, espero que vosotros tambien encontreis vuestra manera de hacerlo, porque os aseguro que ir siempre con la mochila cargada es muy duro, os lo digo por experiencia.
Bueno amigos estoy feliz pero no por ello no estoy agotado porque lo estoy, asi que no me queda mas que deciros buenas noches y hasta mañana. CUANDO SONRIESAhora que la noche se ha echo mas larga, ahora que las ojas bailan danzas en el rincon, ahora que las calles estan de fiesta, hoy que pienso en mis recuerdos, ahora que sobran las palabras, ahora que el viento bufa tan fuerte, hoy que no me hace falta verte ni tan solo hablarte para saber que estas a mi lado, es navidad en mi corazon cuando sonrio contento de verte, cuando las noches se hacen mas frias cuando la distancia no me permite abrazarte a mi cuerpo, y las luces de colores me iluminan noche y dia las enciendes con la sonrisa cuando me hablas con el corazon.
es el vacio que dejas cuando no estas, es el vacio que se hace en casa cuando no hay nadie, son pequeños detalles todo lo que me queda, un reflejo de tus ojos y tu sonrisa, pensaba que nunca mas volverias, el tiempo paciente ha ido pasando, quien iba a decir que nos volveriamos a encontrar juntos de nuevo. JUEVESHoy somos jueves, ya llevo casi dos meses con el brazo jodido, ya son muchos dias sin poder hacer una vida normal, trabajar, salir a la calle, dar una simple vuelta con el coche, son infinidad de cosas que uno no puede hacer pero que sólo se da cuenta de ello cuando te ves incapacitado para hacerlo, me doy cuenta de la cantidad de cosas que hacemos normalmente y que por su rutina no apreciamos, o dejamos de apreciar con el tiempo convirtiendose en cosas habituales en nuestras vidas pero no por ello menos interesantes, aunque a veces pierdan el encanto por la facilidad en que las conseguimos y las convertimos en rutinarias. Hoy es la tercera vez que escribo en el blog, me ayuda a desconectar un poco de la realidad que me rodea, que en estos momentos no es mas que la soledad y la melancolia de estos dias de encierro casero, que no hacen mas que incrementar en mi la soledad, porque uno va forjando amigos en su vida, pero cuando uno se ve en una situación de impedimento te encuentras un poco desplazado de todo el circulo, y te ves solo ante tus dificultades, siempre he sido una persona sin ataduras, que va con todos pero que no va con nadie porque siempre me ha gustado la libertad de movimientos, es por eso que ahora me encuentro ahogado en mi mismo, por esa incapacidad de libertad y esa necesidad de pedir ayuda para muchas cosas de la rutina diaria, me siento sin alas, sin poder volar, atrapado entre las paredes de mi casa, y las salas d´ espera de l´hospital. Hoy me siento cansado, agotado de vivir esta agonia, se que alomejor mañana lo veo diferente y cada dia sale el sol y empieza un nuevo dia, pero como he comentado antes hoy estoy melancolico, triste y con la paciencia por los suelos, bueno la paciencia siempre ha sido uno de mis puntos debiles, soy muy activo y a veces esa actividad me hace tener poca paciencia, pero os aseguro que por fuerza estoy trabajandola. Bueno tengo tantas cosas que decir pero tan pocas fuerzas para contarlas que mejor lo deje para otro dia hoy el dia me ha derrotado, lo acepto y me voy a dormir con una derrota mas en mi vida, he pasado muchas, me imagino que como todos y estoy seguro que no sera la ultima, pero estare aqui para luchar contra los infortunios de la vida con la esperanza que despues de una derrota viene una victoria, buenas noches a todos .
MADREHace tiempo escribi unas palabras a mi madre, ahora tengo la oportunidad de compartirlas con vosotros y para el resto de madres, para la mejor madre del mundo y para el resto de madres del mundo :
EN TUS MANOS SENTI POR PRIMERA VEZ LA CALIDEZ, FUERON TUS LABIOS LOS QUE ME DIERON EL PRIMER BESO, LINDOS OJOS LLORABAN DE FELICIDAD. YO SOY TU HIJO Y TU ERES MI MADRE, EN LA CUNA DE TUS ABRAZOS ME ARRULLABAS CON AMOR, SUTILMENTE ME ARRULLABAS CONTRA TU PECHO, VELANDO MI SUEÑO POR LAS NOCHES.EN TUS PUPILAS UNA HAZ DE LUZ Y EN TUS LABIOS UN SUSPIRO, EN SU CABEZA SENTIMIENTOS QUE REFLEJAN,EN UN NITIDO CRISTAL SU VIGOR, SU FORTALEZA, Y SU PACIENCIA SIN IGUAL, PORQUE EL PECHO DE UNA MADRE, ALBERGA TANTA TERNURA QUE AUNQUE EL DESDEN SEA GRANDE, VIERTE EN LO AMARGO TERNURA, Y ES EN EL CALOR QUE DESPRENDE, AQUEL DONDE REINA EL CARIÑO EN EL QUE SE ABRIGAN SIEMPRE LAS ESPERANZAS DE UN NIÑO.
NAVEGANTE SOLITARIO
A UN MINUTO DE TI
DESASOSIEGO E INQUIETUDUn genero alternativo de experiencia, momentos de nuestras vidas que nos parecen más intensos, más inspiradores, pero no sabemos que es esta experiencia ni como hacerla durar, y cuando termina nos deja un sentimiento de insatisfacción y de inquietud ante una vida que vuelve a parecernos normal. Todos buscamos una mayor realización en nuestras respectivas vidas y no nos comprometemos con nada que pueda decepcionar-nos y deprimirnos. Esta busqueda desasosegada es lo que se oculta detras del " YO PRIMERO " y que nos afecta a todos, y lo que concierne a nuestras relaciones somos tan exigentes que las hacemos casi imposibles, cuando las dos partes de una relacion són demasiado exigentes, cuando cada una espera de la otra que viva en su mundo, que este siempre dispuesta a participar en las actividades que la otra parte elija, se desencadena una batalla enevitable entre los egos.
Mi ultima relación generó desde luego, un forcejeo por el poder, en esta situación las dos partes nos habiamos encontrado en un conflicto de interes y prioridades, nuestros pasos habian sido demasiado rápidos, nos falto tiempo para coordinar nuestras diferentes ideas sobre que hacer, donde ir, que intereses perseguir, la cuestion de quien seria el lider, quien estableceria las directrices del día, se reveló en una dificultad irresuluble.
Apartir de ahí tomé conciencia de las coincidencias que se dan en nuestras vidas, ¿ has tenido alguna vez una corazonada o una intuicion respecto a algo que quieras hacer, respecto aun determinado rumbo que deseabas tomar en tu vida ? ¿ y te preguntaste como seria posible conseguirlo ? y después, cuando ya te habias medio olvidado de ello y te interesabas por otras cosas ¿ te encontraste de subito con alguien, o leiste algo, o fuiste alguna parte que te brindo la mismisima que habias imaginado ? Esto se puede catalogar como una casualidad, entendemos que son elementos del destino, como si nuestras vidas hubieran sido guiadas por una fuerza inexplicable, la experiencia produce una impresión de misterio y excitación y como resultado nos sentimos mas vivos, yo me siento mas vivo, espero que os haga reflexionar y utiliceis los sentidos que todos tenemos y que interpreteis bien las señales que cada dia passan a nuestro alrededor y que muchas veces no nos damos ni cuenta, porque las cosas pasan por algun motivo, y en definitiva os hara la vida mas interesante, y sobretodo os hara sentir vivos. MOMENTOSMomentos que pasamos juntos, momentos que reimos juntos, momentos en el que el tiempo se congela y hace que todo lo demas avance a nuestro alrededor, todo corre a gran velocidad, pero tú y yo estamos ausentes de la realidad que nos rodea y vivimos nuestro momento, hacemos del tiempo algo nuestro que nadie nos puede rebatir, formamos nuestro espacio compartiendo nuestras cosas, nuestras risas, nuestras penas, nuestras vidas se unen por momentos en la distancia y hace que toda distancia sea insignificante, vaya paradoja , distancia y compartir, pero si se puede compartir muchas cosas en la distancia, solo falta encontrar el momento, ese momento donde tú y yo nos reimos, ese momento donde tú y yo abrimos nuestros corazones y nos dejamos querer el uno con el otro, sin importar nada ni nadie, sin temor solo con ilusion y respeto el uno por el otro, aunque todo momento tiene su final, siempre tienes la ilusion de esperar cuando llegara el proximo momento en el cual volver a soñar, volver a vibrar, volver a sentir, porque no , cosas que cada día son mas dificiles de sentir y que gracias a nuestros momentos yo y espero que tú tambien, podemos sentir, y como no, podemos ser nosotros mismos tal como somos con nuestras virtudes y nuestros defectos, la vida se compone de momentos los pasados los recordamos, los futuros los esperamos y soñamos, y por ello espero y deseo seguir pasando muchos momentos contigo, momentos que ahora son sueños pero que espero que algun dia se hagan realidad , no quiero que la BURBUJA se rompa y quiero estar dentro de ella junto a ti volando como dos adolescentes. PAGINAS EN BLANCO Hola, os puedo asegurar que muy pocas veces me quedo sin palabras a la hora de poder expresar las cosas que pienso o siento, pero llevo escribiendo páginas y páginas en blanco solo con tu nombre, sin palabras y cansado, cansado de intentarlo y de solo poder escribir paginas en blanco en blanco solo con tu nombre, pongo las noticias y dicen que ya ha llegado el noviembre sin piedad , mientras cae la lluvia que va mojando las palabras que te escribo y que derretiran el hielo de tu corazón, mientras yo te escribo cartas de amor, hoy te escribire cartas de amor, mientrastanto en la distancia tu haces tu vida, aquÍ la lluvia sigue mojando las palabras que te escribo y que fundiran el hielo de tu corazon, yo aquÍ sin palabras y cansado, sin nadie a quien poderselas decir, cansado de intentar-lo de hacer versos sin sentido, decidí ir-me a dormir, en ese momento miré a tus ojos, esos ojos que estaban en el otro lado de mis sueños, pero yo te miré, y tus ojos eran tan mágicos, tu cara tan sensual, que no podia evitar dejar de mirarte, me tenias atrapado, estabas tan bonita, no parecias de verdad, eran ojos de ensueño, esos ojos que cualquier hombre le gustaria mirar cada mañana y decirles sin palabras cuanto los deseas, solo con la mirada, poque una mirada vale mas que mil palabras, esta mañana me he despertado mas pronto de lo normal no sabia si habia soñado o tus ojos eran realidad, encendí el ordenador y me di cuenta que eran realidad y entoces es cuando descubri que: CUANDO TE MIRE A TUS OJOS, SABIA QUE ERA CIERTO, ESTE TEMOR DE AYARME AL DESCUBIERTO.
IMPOTENCIAHola, gente, ya estoy aqui con vosotros, despues de ir con el hombro roto 40 dias, la seguridad social se ha decidido a operarme, no se si dar les las gracias o ponerles una denuncia, jajaja, denunciar a los medicos que tema mas oscuro, asi que lo dejaremos en que por culpa de una doctora que no se donde le dieron el titulo he tenido una operacion muy jodida, gracias al tiempo qu e he tenido el hueso roto y me ha ido desgarrando los tendones y musculos adyacentes a mi huesito roto, iluson ni ganas me faltan para recuperarme, pero si queria hacerle esta pequeño recordatorio a la doctora que me dijo que mi hombro estaba en perfecto estado y que esto se cura solo, doctora te voy a dedicar esta fotito para que sepas que las personas somos importantes, que por un mal dia tuyo jodes toda una vida de otra persona, estamos en sus manos y no nos queda mas que confiar en nuestros medicos, pq tampoco es justo que paguen justos por pecadores.
OTRO DIA, OTRO LUNES, OTRA SEMANA.............Es un topico lo de decir q cuando te vas haciendo mayor el tiempo pasa cada vez mas rápido, pero la realidad es asi , los dias pasan y te das cuenta que tu vida no es todo lo que tu quisieras que fuera, te faltan metas, obejetivos, sueños, un monton de pequeñas o grandes cosas que tanto de pequeño como de mas mayor habias pensado que te gustaria hacer pero como se dice por cosas de la vida no has podido realizar, y que te das cuenta que cada vez tu vida esta mas marcada hacia una forma o un estilo de hacer que cada vez es mas dificil ya sea por falta de tiempo o por falta de valor, nos negamos hacerlas y seguimos ese tren que marca la sociedad, ese tren que no puedes perder, porque cada vez que pierdes el tren i te pasas las diferentes estaciones cuesta mas recuperar, asi que por mucho que queramos marcar nuestro estilo propio de vida siempre tendra que ser dentro de este tren llamado sociedad que te marca los tiempos y las estaciones de tu vida, creo que cada estacion se ha de vivir, que no creo que se tengan que saltar, y pasar de una a otra, o sin mas quedarnos es un apeadero esperando los proximos trenes porque estamos bien como estamos, creo que a todos nos hubiera gustado quedarnos en la estacion de la juventud, o en la estacion de la niñez, pero aunque cueste creer cada estacion tiene sus cosas buenas y sus cosas no tan buenas, y que de cada recorrido hemos de sacar nuestra experiencia, para poder disfrutar de nuestro futuro con mayor facilidad.
BUENO RECORDAR QUE MAÑANA ME OPERAN EL HOMBRO MI PRIMERA OPERACION, ESPERO QUE VAYA TODO BIEN. DIFERENCIA ENTRE ESPAGUETTIS Y CARNE ESTOFADA.Bueno, estos dos platos típicos como son los espaguettis y la carne estofada tienen muchas diferencias a la hora de comerlos y a la hora de cocinarlos, pero tienen mucho en comun, y como yo lo relaciono con mis relaciones sentimentales. Los spaguettis, un plato fácil de cocinar, un plato que te proporciona rapidamente energias al cuerpo, es un plato muy fàcil de comer , frio o caliente, al horno o a la sarten, solos o con guarnición, de queso, oregano, verduras, carne picada, etc. como podeis observar es un plato increiblemente fàcil, rico y no te trae problemas a la hora de comerlos ni a la hora de digerirlos, asi que lo denominaremos un plato esquisito y sin complicaciones, pero con la una unica pega, que es de facil digestion te llenan mucho al momento pero al cabo de dos horas te sientes vacio de nuevo, este plato si no os viene nada a la cabeza en mis relaciones seria la denominacion de un rollo con una chica, algo facil, que te cunde, que te da placer momentaneo pero que te deja vacio solo terminar el polvo, esto es un rollo, o un plato de espaguettis, algo sin complicaciones, muy bueno, pero de durada corta.
Bueno ahora toca un plato contundente, lento a la hora de cocinarlo, lento a la hora de digerirlo, y lento a la hora de masticarlo e ingerirlo, todo esta lentitud, biene expresada luego mas tarde por una explosion de sabor y de gusto, porque es un plato contundente pero no menos rico que los spaguettis, lo único que alomejor, da mas pereza de ponerte a cocinar y uno prefiere la cocina facil antes que comer un buen plato pero que necesitas mas tiempo y mas sufrimiento para cocinarlo, no os suena de nada esto, pues para mi son las relaciones cuando pasa de ser un rollo auna novia, esa novia que te ha traido sufrimiento para conseguirla, que te ha costado ese sudor poder acostarte con ella, que no te ha puesto las cosas faciles, pero que una vez has llegado a la cumbre de finalizar el plato te da tanto placer comertelo como el de los spaguettis, que quiero decir con esto que muchas veces nos dejamos llevar por lo fàcil por no querer recorrer el duro camino que tienen las relaciones entre una pareja, sus problemas y sus peleas, y luego sus reconciliaiones, este estofado es lo que tiene, pero que a la fin es donde uno tiene su mayor felicidad, por el simple echo que lo fàcil tiene caducidad, y lo que tiene una buena base es lo que perdura en el tiempo. TAL DIA COMO HOY.............Hola, hoy es un dia raro, me siento inquieto, no estoy agusto en ningun sitio ni haciendo nada en particular, encima me sientan mal las cosas mas de lo normal, son dias de aquellos que no quieres que existan, pero tenemos que aceptar que los hay, y hoy es un dia de ellos. Bueno hoy estoy un poco espeso como el dia, jaja, va todo en conjunto me imagino, pero la pregunta que me hago, es si hay diferencia entre hombres y mujeres o simplemte las dos partes somos personas y como tales todos somos difetentes sin distincion de genero, no se pero me siento mal porque mi forma de ver las cosas es bastante diferente de la que tiene la gente que me rodea, e intento clasificarme en la parte masculina y no me identifico pero en la parte femenina menos, asi que me quedo solo con mis principios, pero entre dos mareas la masculina y la femenina, que complicadas son a veces las cosas o es que alomejor las complicamos nosotros ? es una buena pregunta, que tiene facil respuesta pero solo en el papel porque en las relaciones humanas todo es mas complicado de lo que parece, y por lo que me pertoca creo que tendre que seguir con mis ideales, eso siempre fiel a mi forma de ser que es la que me da mi yo, ese yo que quiero y adoro como el que mas, el que me da penas , el que me da alegrias, pero que en definitiva es el que quiero ser ahora y siempre, un saludo y mañana sera otro dia. :-) RECUERDOS QUE NUNCA SE OLVIDANLA CANÇO DE L´ANOIA DE L´ALTRE CANTO DEL BAR
SENSE PARAULES I CANSAT
SENSE NINGU AQUI PUGUERLES DIR
CANSAT D INTENTAR-HO
DE FER VERSOS SENSE SENTIT.
EL PIANO NO M ESTIMABA
I VAIG SORTIR DE NIT.
ESTAVES SENTADA A L´ALTRE CANTO DEL BAR
I JO VAIG MIRARTE AMB UN WHISKY ENTRE LES MANS.
ELS SEUS ULLS EREN TAN MAGICS, EL SEU COS TAN SENSUAL,
NO PODIA EVITAR MIRARTE HEM TENIES ATRAPAT
ESTAVES TAN BONICA, NO SEMBLAVES DE VERITAT
CREIA QUE ESPERAVES A L´ALTRE CANTO DEL BAR
NO SE SI EL TEU NOVIO O QUE ET VINGUES A BUSCAR,
TU TAMBE HEM VAS MIRAR ATRAVES DEL FUM DEL BAR
PERO EL WHISKY NO M´AJUDABA A PUGUER-HO INTENTAR.
AVUI LA SORT M´HA TORNAT ABANDONAR
UN ALTRE COP HE TORNAT A FRACASAR
AVUI LA SORT M´HA TORNAT ABANDONAR
UN ALTRE COP HE TORNAT A FRACASAR.
VAIG TORNAR A CASA SENTIRME FRACASAT
UN COP MES LES MUSES M´HAVIEN ABANDONAT,
MES TARD VAIG PUGUER ACEPTAR LA REALITAT
HEM QUEDARE A CASA I HEM PUSARE A COMPOSAR
LA CANÇO DE LA NOIA DE L´ALTRE CANTO DEL BAR,
TU TAMBE HEM VAS MIRAR ATRAVES DEL FUM DEL BAR,
EL WHISKY NO M´AJUDABA A PUGUER-HO INTENTAR.
AVUI LA SORT M´HA TORNAT ABANDONAR,
UN ALTRE COP HE TORNAT A FRACASAR.
QUIEN SOY ?Quien soy ? A donde voy ? Que es lo que quiero ? són preguntas que me hago a veces a mi mismo y que en segun que momentos no encuentro la respuesta y otras veces estoy muy seguro de ella, es real esa seguridad, es real la respuesta a la pregunta, jajaja, me rio porque me miro a mi interior, a lo mas profundo de mi y veo que soy un total desconocido de mi mismo. A veces tambien pienso, sera que si se lo que quiero pero soy incapaz de afrontarlo, bonita palabra " afrontar " , una palabra que refleja, impetu, valor, fuerza son valores que se tienen que tener para afrontar la vida, porque la vida es un camino, un camino en el cual nosotros formamos parte, somos una pequeña parte de ese camino de la vida, pero todo y siendo una pequeña parte de ese camino, tenemos la opcion de elegir, tenemos eleccion a escoger nuestra propia vida, nuestro propio camino, el camino que si somos lo suficientemente sinceros con nosotros mismo solo nosotros sabremos si es el camino que realmente queremos, y es la vida que soñamos, la respuesta esta en uno mismo, dentro de ti, dentro de mi, dentro de cada uno, buscate, encuentrate y saca tu camino a la vida, tu camino a la felizidad. :-) , a mi me ha costado 31 años de vida y he tenido q pasar por cosas que no se las deseo a nadie, hace unos años encontre el impetu, el valor y la fuerza para no engañarme a mi a mismo y aceptarme, aceptarme tal y como soy con mis virtudes y mis defectos, y no ser lo que las otras personas querian que fuese, apartir de ese momento en que me acepte como persona, mi camino dio un giro de noventa grados, es duro cambiar de camino cuando toda tu vida sigues el mismo, pero despues del esfuerzo viene la satisfaccion de saber que tu eres el que diriges tu vida y no tu vida la que te dirige a ti. MI PRIMERA VEZHoy es mi primera vez, me imagino que es como la primera vez para todo, se te pone ese nudo en el estomago que te hace dudar de ti, te sale ese niño que quiere hacer algo pero que no sabe si será capaz de conseguirlo o no, pero como niño que es, se tira a la piscina sin miedo, sin pensar, sin dudar. Hoy yo he sacado ese niño que se tira a la piscina y que se aventura a escribir un blog, algo nuevo, diferente, un poco como soy yo, aunque si que tengo que decir que con miedos, dudas e inseguridades de cumplir las espectativas de alguien tan exigente como yo. Bien espero cumplir mis espectativas y tener la constancia para poder seguir adelante con esta aventura nueva y especial, que es poder sincerarme conmigo mismo y poder tener contacto durante este corto o largo periodo de tiempo al que me dedique a escribir este blog, para poder estar en conexion con mis sentimientos mas internos, ese lado mio mas vulnerable que cuando uno sale a la selva de la calle tiene que proteger con sus propias barreras, para no poder ser dañado por el mundo exterior. |
|
|